Category Archives: COUNTRIES

అమెరికా ఎందుకు వామపక్షం వైపు పయనిస్తోంది ?మూడవ భాగం

03 Sunday Jan 2016

Posted by in Current Affairs, INTERNATIONAL NEWS, Left politics, USA

≈ Leave a comment

Tags

, , , , ,

 

ఆఫ్రో అమెరికన్ల పట్ల పెరుగుతున్న సానుకూలత

మారుతున్న ప్రపంచం-5

పీటర్‌ బెయినార్ట్‌

అధికారానికి వచ్చిన తమ వాడు బరాక్‌ ఒబామా (స్వతంత్ర అమెరికా చరిత్రలో ఒక ఆఫ్రికన్‌ అమెరికన్‌ అధికారానికి రావటం ఒబామాతోనే ప్రారంభమైంది) తమకు రక్షణ ఇవ్వలేకపోయాడే అన్న ఆవేదనలోంచి పుట్టి ప్రత్యక్ష పోరాటానికి పురికొల్పింది తాజాగా అమెరికాలో జరుగుతున్న నల్లజాతీయుల జీవిత సమస్య వుద్యమం. ఒబామా వైఫల్యాల నుంచి పుట్టిందే ఈ వుద్యమం అని కార్నెల్‌ సామాజికవేత్త ట్రావిస్‌ గోసా అన్నారు. 1992లాస్‌ ఏంజల్స్‌ దహనకాండ తరువాత తెల్లవారిపై దాడిచేసిన నల్లజాతీయుల గురించి ఒకరు ప్రశ్న అడిగినందుకు నాడు అధ్యక్షుడిగా వున్న బిల్‌క్లింటన్‌ ఒక మహిళపై ఆగ్రహంతో విమర్శలు చేశారు.ఆఫ్రికన్‌ అమెరికన్ల నిరసన వృధా అన్నట్లుగా మాట్లాడారు. ప్రస్తుతం డెమోక్రటిక్‌ పార్టీ నాయకులు దానికి భిన్నంగా వాల్‌స్ట్రీట్‌ ఆక్రమణ వుద్యమాన్ని హర్షించినట్లుగానే నల్లజాతీయుల జీవిత సమస్య వుద్యమంపై స్పందిస్తున్నారు. గతేడాది జూలైలో ఫోనిక్స్‌లో జరిగిన నెట్‌ రూట్స్‌ నేషన్‌ సభలో నల్లజాతి జీవిత సమస్య వుద్యమ కార్యకర్త వేదికపైకి ఎక్కి ఆటంకం కలిగించాడు.డెమోక్రటిక్‌ పార్టీ తరఫున పోటీలో వున్న శాండర్స్‌, మార్టిన్‌ ఓమల్లేని అపహాస్యం చేశాడు. పావుగంటసేపు ఓమల్లేని మాట్లాడకుండా మిన్నకుండిపోయాడు. తరువాత పార్టీలో వుదారవాదులుగా వున్న వారు వుద్యమ కార్యకర్తల పట్ల మరింత సానుభూతి చూపలేదని అభ్యర్ధులపై విమర్శలు చేశారు. ఆ విమర్శలను వారు అంగీకరించటమే కాదు, అదే రోజు ఓమల్లే బహిరంగంగా క్షమాపణ చెప్పాడు, శాండర్స్‌ కూడా అదే పని చేశాడు. తన పత్రికా కార్యదర్శిగా ఓ నల్లజాతీయుడిని నియమించాడు.తన వెబ్‌సైట్‌లో జాతి న్యాయం పేరుతో ఒక విభాగాన్ని ప్రారంభించాడు, ప్రయివేటు జైళ్ళను నిషేధించాలని కోరే బృందంలో చేరటమే కాదు, నల్లజాతీయులను కాల్చి చంపిన పోలీసుల పేర్లను బహిరంగంగా ప్రస్తావించటం ప్రారంభించాడు. 1990 దశకంలో జనాన్ని సామూహికంగా జైళ్లపాలు చేసే కార్యక్రమాన్ని ప్రారంభించటంలో తన భర్త బిల్‌క్లింటన్‌, ఇతర డెమోక్రాట్లు కూడా తమ వంతు మద్దతు ఇచ్చారని దానికి స్వస్తిపలకాలని తాను ఇప్పుడు కోరుతున్నానని హిల్లరీ క్లింటన్‌ నల్లజాతీయుల పట్ల సానుభూతి వచనాలు పలికారు. నల్లజాతీయుల జీవిత సమస్య వుద్యమకార్యకర్తలతో రెండు సార్లు సమావేశమైన బిల్‌క్లింటన్‌ జనాన్ని సామూహికంగా జైలు పాలు చేసే కార్యక్రమాన్ని విస్తరించటంలో తన వంతు పాత్ర పట్ల విచారం వ్యక్తం చేశాడు. డెమోక్రటిక్‌ పార్టీ జాతీయ కౌన్సిల్‌ ఈ వుద్యమానికి మద్దతు పలుకుతూ ఒక తీర్మానం చేసింది.ఇది హిల్లరీ క్లింటన్‌ లేదా డెమోక్రటిక్‌ పార్టీ వామపక్షం వైపు మొగ్గటం కాదా? ఆ బాటలో నడిచేందుకు అమెరికా జన సమ్మతి ఇది.

1960 దశకంలో ఆఫ్రికన్‌ అమెరికన్ల ఆందోళన సమయంలో నాడు అధ్యక్షుడిగా వున్న లిండన్‌ బి జాన్సన్‌ పౌర హక్కుల గురించి మరీ దూకుడుగా పోతున్నారని దక్షిణాదేతర రాష్ట్రాల తెల్లజాతీయులు 28శాతం మంది అభిప్రాయం పడ్డారు.తరువాత 1966లో లాస్‌ఏంజల్స్‌, చికాగో, క్లీవ్‌లాండ్‌ వంటి చోట్ల ఘర్షణలు జరిగిన తరువాత అలాంటి వారు 52శాతానికి పెరిగారు. ప్రస్తుతం పరిస్ధితి దానికి భిన్నంగా జరుగుతోంది. పూ పరిశోధనా సంస్ధ 2014జూలైలో ప్రకటించిన ఒక నివేదికలో ‘తెల్లజాతీయులతో సమంగా నల్లజాతీయులకు కూడా హక్కులు ఇచ్చేందుకు మార్పులను కొనసాగించాలన్న అభిప్రాయాన్ని 46 శాతం మంది సమర్ధించినట్లు తెలిపింది, ఫెర్గూసన్‌, బాల్టిమోర్‌లలో ఆందోళనల తరువాత 2015 జూలైలో వారి శాతం 59కి పెరిగింది. నల్లజాతీయుల పట్ల అనుసరిస్తున్న పద్దతుల పట్ల తాము సంతృప్తి చెందుతున్నట్లు ప్రకటించినవారు 2013 వేసవి నుంచి 2015 మధ్య 62 నుంచి 49శాతానికి పడిపోయినట్లు గాలప్‌ పోల్‌ తెలిపింది. పోలీసుల పట్ల గత 22 సంవత్సరాలలో ఇంతగా విశ్వాసం ఇంతగా దిగజారిపోవటం ఇదే ప్రధమం.పోలీసుల చేతుల్లో నల్లజాతీయుల హత్యలు చెదురు మదురు ఘటనలు మాత్రమే అని భావించే తెల్లవారిలో మార్పు వచ్చింది. హమైఖేల్‌ బ్రౌన్‌, ఫ్రెడ్డీ గ్రే వంటి వారి హత్యల తరువాత గతేడాది జనవరి-ఏప్రిల్‌ మధ్య అలాంటి వారు 20శాతం తగ్గారని యు గౌ పోల్‌ తెలిపింది.నల్ల జాతీయులు కూడా పెరిగేందుకు సమాన అవకాశాలు ఇవ్వాలని కోరే రిపబ్లికన్లు 15శాతం పెరిగారు. అయితే ఇప్పటికీ కొందరు రిపబ్లికన్లు సంస్కరణలు తేవాలని డెమోక్రాట్లతో గొంతు కలుపుతున్నారు. వారిలో పార్లమెంట్‌ స్పీకర్‌ జాన్‌ బోయెనెర్‌ ఒకరు. కొన్ని నేరాలకు శిక్షలు నామమాత్రంగా వుండాలని, తరుణ వయస్కులను నేరస్ధ రికార్డుల నుంచి తొలగించాలని, బాలలను ఒంటరి గదులలో వేయరాదని కొందరు రిపబ్లికన్లు ఒక చట్ట సవరణ ప్రతిపాదన ముందుకు తెచ్చారు. రిపబ్లికన్‌ పార్టీ నేతలలో వచ్చిన మార్పు అత్యంత ఆసక్తికరంగా వుంది. నెనెటర్‌ మార్కో రుబియో ఆగస్టు నెలలో ఫాక్స్‌ న్యూస్‌ ఛానల్‌లో నల్లజాతీయుల జీవిత సమస్య వుద్యమంపై యాంకర్‌ అడిగిన అంశంపై వుద్యమాన్ని ఖండించటానికి బదులు ఆఫ్రికన్‌ అమెరికన్‌ అయిన తన స్నేహితుడికి ఎదురైన ఒక అనుభవాన్ని వివరించాడు. అతనిపై ఎలాంటి చట్టవుల్లంఘనలకు పాల్పడనప్పటికీ గడచిన పద్దెనిమిది నెలల కాలంలో ఎనిమిది తొమ్మిది సార్లు పోలీసులు అటకాయించారని మన దేశం ఎదుర్కోవాల్సిన సమస్య ఇదని చెప్పాడు.ప్రభుత్వం జనాన్ని జైళ్లకు పంపకుండా చూసేందుకు మార్గాలు వెతకాలని సూచించాడు. 1990దశకంలో చివరిక ఒబామా తొలి రోజులలో కూడా మితవాద రిపబ్లికన్లు ఈ మాదిరి మాట్లాడలేదు. 1960 దశకంలో మాదరి జాతి వివక్ష , న్యాయ అంశంపై చర్చ తిరోగమన వాదం వైపు గాక పురోగమనం వైపు వుంది.

దశాబ్దక్రితం స్వలింగ సంపర్కుల మధ్య వివాహాలను బహిరంగంగా సమర్ధించటం అంటే ఆత్మహత్యా సదృశ్యంగా డెమాక్రాట్లు భావించేవారు. ఇప్పుడు ఆ చర్చ పెద్దగా లేదు. అమెరికన్లలో పెద్ద మార్పు వచ్చింది. ఈ కారణంగానే రిపబ్లికన్లు 2016ఎన్నికల ప్రచారంలో రిపబ్లికన్లు ఆడామగా కాని వారి హక్కులను వ్యతిరేకించటంలో పెద్ద ఆసక్తి చూపటం లేదు. వారిని సైన్యంలో చేర్చుకొనేందుకు కూడా రక్షణశాఖ నిర్ణయించింది.

ప్రజాభిప్రాయం సేకరణ ఓటింగ్‌ ప్రకారం అమెరికాలో పాలన జరగదు, సామాన్యుల అభిప్రాయాలు రాజకీయనేతల వరకు చేరేందుకు అనేక ఆటంకాలు వుంటాయి, సాధారణంగా మితవాదులదే అధికారం, అందువలన ఇలాంటి సమస్యల గురించి ఎంత చెప్పుకుంటే ప్రయోజనం ఏమిటి అని ఎవరైనా ప్ర శ్నించవచ్చు. వ్యవస్ధాగతమైన అననుకూలతలు వున్నప్పటికీ తన కంటే ముందు పని చేసిన ఇద్దరు డెమోక్రటిక్‌ అధ్యక్షుల కంటే మరింత పురోగమనదాయకమైన అజెండాను అమలు జరిపాడు. అందువలన అతడు లేక ఆమె ఎవరు ఎన్నికైనప్పటికీ గతం కంటే పురోగామిగా వుంటారని నమ్మేందుకు కారణాలు వున్నాయి. మైక్రోసాప్ట్‌ బెట్టింగ్‌ మార్కెట్‌ ప్రిడిక్ట్‌వైజ్‌ ప్రకారం 2016 ఎన్నికలలో డెమోక్రాట్లు అధికారానికి వచ్చేందుకు 60శాతం అవకాశాలు వున్నాయి. అది హిల్లరీ క్లింటన్‌ కారణంగా కాదు, ఎందుకంటే డెమోక్రటిక్‌ పార్టీలోఆమె అత్యంత బలమైన వారు కనుక చివరికి అభ్యర్ధి కావటం దాదాపు ఖాయం, అలాగే రిపబ్లికన్‌ పార్టీలో అత్యంత బలహీనమైన అభ్యర్ధిని నిలపవచ్చు. ప్రస్తుతం పోటీలో వున్న ఎవరు అభ్యర్ధి అయినా హిల్లరీ క్లింటన్‌ను విజయం వరించటం ఖాయంగా కనిపిస్తోంది.ఆమె విజయం సాధిస్తే దేశీయంగా ఒబామా వదలిపోయిన విధానాలను కొనసాగిస్తారు. వాల్‌స్ట్రీట్‌ ఆక్రమణ, నల్లజాతీయుల జీవిత సమస్య వంటి బలమైన వామపక్ష వుద్యమాలు లేని కారణంగా విదేశాంగ విధానంలో వేరుగా వుంటాయి. ఆమె ఇప్పటికే వామపక్ష దిశగా తన ప్రచారం వుండబోతున్న సూచనలు ఇచ్చారు. హిల్లరీ గెలిస్తే ఒబామా విధానాలు కొనసాగించినట్లుగానే రిపబ్లికన్లు గెలిస్తే జార్జి డబ్ల్యు బుష్‌ వదలి వెళ్లిన విధానాలను కొనసాగిస్తారు. 2000 సంవత్సర ఎన్నికలలో చాలా కొద్ది మంది మాత్రమే మిలీనియం యువతరం ఓట్లు వేయగలగారు. ఇప్పుడు దానికి భిన్నంగా ఓట్లు వేసే వారిలో మూడోవంతు మంది వుంటారు. పదహారు సంవత్సరాల నాడు ఆఫ్రికన్‌ అమెరికన్లు, హిస్పానిక్స్‌, ఆసియన్లు ఓటర్లలో 20శాతం వుండగా ఇప్పుడు 30శాతం పైగా వున్నారు. రిపబ్లికన్‌ అభ్యర్ధి గెలవాలంటే శ్వేతజాతీయుల ఓట్లలో 60శాతం తెచ్చుకున్నప్పటికీ మైనారిటీ ఓట్లు 30శాతం తెచ్చుకోవటం అవసరం అని ఆ పార్టీ నియమించిన కన్సల్టెంట్స్‌ చెబుతున్నారు. విజయం సాధించాలంటే వామపక్షం వైపు మొగ్గు చూపుతున్న యువతరం, మైనారిటీల ఓట్లు కీలకం.

అమెరికా ఎందుకు వామపక్షం వైపు పయనిస్తోంది ?రెండవ భాగం

02 Saturday Jan 2016

Posted by in Current Affairs, INTERNATIONAL NEWS, Left politics, USA

≈ Leave a comment

Tags

, , , , ,

మారుతున్న ప్రపంచం-4

పీటర్‌ బెయినార్ట్‌

అమెరికన్‌ కాంగ్రెస్‌(ప్రజా ప్రతినిధుల సభ)లో రిపబ్లికన్ల నుంచి తీవ్ర ప్రతిఘటన ఎదుర్కొన్న అధ్యక్షుడు బరాక్‌ ఒబామా ఆర్ధిక సంక్షోభాన్ని అవకాశంగా తీసుకొని వాల్‌స్ట్రీట్‌ అధికారానికి ఎందుకు కోత పెట్టలేదో తెలియదు, అయితే ఆయన ఆ పనిచేయలేదన్నది స్పష్టం.ఒక అధ్యక్షుడిగా ఇతరులెవరూ చేయలేని విధంగా ఒబామా వుత్తేజపరిచాడు . మూడు సంవత్సరాలలోపే తన చుట్టూ వున్న యువతరం ఇబ్బందులు పడుతుండగా ఆర్ధిక మత్తగజాలు ఇప్పటికీ ఆధిపత్యం వహిస్తున్నాయి. దానికి స్పందనగా యువతరం సృష్టించిందే వాల్‌స్ట్రీట్‌ ఆక్రమణ వుద్యమం. దానిలో భాగంగా జుకొట్టి పార్కును ఆక్రమించుకున్నది ఎవరా అని ఆరాతీసేందుకు అక్కడికి వెళ్లిన న్యూయార్క్‌ సిటీ విశ్వవిద్యాలయ విద్యావేత్తలకు ఆ యువకుల్లో 40శాతం మంది 2008 అధ్యక్ష ఎన్నికలలో ఒబామా విజయం కోసం పనిచేసిన వారేనని తేలింది. ఒక అధ్యక్షుడిగా ఒబామా మౌలిక మార్పులు తెస్తారని వారిలో అనేక మంది ఆశించారు. అది నిరాశ అని తేలటంతో వాల్‌స్ట్రీట్‌ను ప్రత్యక్షంగానే ఎదుర్కోవాలనే ఆలోచన వారిని నడిపించింది.ఆక్రమణ వుద్యమాన్ని దగ్గరగా పరిశీలించిన న్యూయార్క్‌ విశ్వవిద్యాలయ పరిశోధకులు ‘ ఆక్రమణ వుద్యమంలో పాల్గొన్న ఎక్కువ మంది యువకులలో ఒబామాపై భ్రమలు తొలగటమే వారిని అందుకు పురికొల్పింది’ అన్నారు. ‘ఆక్యుపై నేషన్‌ ‘ అనే పేరుతో పుస్తకాన్ని రచించిన కొలంబియా విశ్వవిద్యాలయ సోషియాలజిస్టు టోడ్‌ గిట్లిన్‌ న్యూ స్కూల్‌ ఫర్‌ రిసర్చ్‌లో బోధకుడైన జెర్మీ వరాన్‌ ఇలా అన్నారని తన పుస్తకంలో వుటంకించారు.’ ఒబామా యంత్రాంగం నుంచి స్వాతంత్య్రం ప్రకటించుకున్న ఒబామా తరం ఇది, ఆయన గళం మాదిగా వుంటుందని ఆలోచించాము, ఇప్పుడు మా గురించి మేమే మాట్లాడుకోవాల్సి వచ్చింది’ ఆ వుద్యమం కొద్ది కాలమే నడిచిందికానీ జాతి దృష్టిని ఆకర్షించింది. చరిత్రలో ఇది గొప్ప నిరసన వుద్యమంగా రాజకీయ శాస్త్ర పండితుడు ఫ్రాన్సిన్‌ ఫాక్స్‌ పివెన్‌ వ్యాఖ్యానించారు.అది ఒక ప్రజావుద్యమంగా విస్తరించి వుండకపోవుచ్చు, వారు ఒక ప్రత్యేక స్థలంలో కూర్చొని చేసిన వుద్యమం, అది ముగిసిపోయిందంటే మరోచోట మరో రూపంలో తిరిగి ముందుకు రావటానికే అని కూడా ఫ్రాన్సిస్‌ చెప్పారు.

ఆ వుద్యమ జ్యోతి ఆరిపోవచ్చు, కానీ అమెరికా రాజకీయ చర్చలోకి ఆర్ధిక అసమానత అంశాన్ని చొప్పించింది.( జుకొట్టి పార్కు ఆక్రమణ ప్రారంభమైన కొద్ది వారాలలోనే మీడియాలో దాని గురించి ప్రస్తావన ఐదు రెట్లు పెరిగింది) అయితే ఆ ఆగ్రహం కేవలం వాల్‌స్ట్రీట్‌కే పరిమితం కాలేదు, డెమోక్రటిక్‌ పార్టీని కూడా తాకింది. పార్టీ పెద్దల వాంఛలకు భిన్నంగా న్యూయార్క్‌ నగర మేయర్‌గా బిల్‌ డి బ్లాసియో(కొందరు బ్లాసియోను కమ్యూనిస్టుగా చిత్రించి ప్రచారం చేశారు) ఎన్నికవటానికి, ఎలిజబెత్‌ వారెన్‌ జాతీయ స్థాయికి పెరగటానికి దోహదం చేసింది. ఈ వుద్యమం జరగకపోతే వెర్‌మౌంట్‌ డెమోక్రటిక్‌ పార్టీ ఎంపీ, సోషలిస్టు అయిన బెర్నీ శాండర్స్‌ ప్రారంభ ప్రచారంలో హిల్లరీ క్లింటన్‌కు తీవ్రమైన సవాలు ఇచ్చి వుండేవారు కాదు. ఆయన తన అభ్యర్ధిత్వాన్ని ప్రకటించిన రోజున ఆక్రమణ వుద్యమ కార్యకర్తలు తమ మద్దతు ప్రకటించారు.

ఆయన ప్రచారంలో చెప్పినదానికంటే దాని పట్ల డెమోక్రటిక్‌ పార్టీలోని శిష్ట(వున్నత) జనం స్పందించిన తీరు ముఖ్యమైనది.1980దశకం చివర, 1990దశకాలలో అయితే ఆయనను చీల్చి చెండాడి వుండేవారు అ. వాణిజ్యవర్గాలకు అనుకూలంగా వుండాలని చెప్పి వుండేవారు .ఈ రోజు వామపక్షానికి శత్రువులు లేరు అన్నట్లుగా వుంది. అందుకే శాండర్స్‌కు పెద్దగా సైద్దాంతిక ప్రతిఘటన ఎదురు కాలేదు.ఈ పరిస్ధితి మేథావులు, కార్యకర్తలలోనే కాదు, ఆ పార్టీకి నిధులు ఇచ్చే అనేక మంది, తరచుగా పురోగామి అజెండాను వ్యతిరేకించే జర్నలిస్టులలో కూడా కనీసం ఆర్ధిక అంశాల విషయంలో అనేక మందిలో వుంది. జార్జి సోరోస్‌, టామ్‌ స్టేయర్‌ వంటి పెద్ద ఎత్తున నిధులు సేకరించే వారితో కూడిన అత్యంత ప్రభావం కలిగించే డెమోక్రసీ అలయన్స్‌ క్లబ్‌ కూడా ఒబామా కాలంలో వామపక్షం వైపు మొగ్గిందని నేషనల్‌ పత్రికలో జాన్‌ జుడిస్‌ వ్యాఖ్యానించాడు. ఈ క్లబ్‌ రచయితల వార్షిక సమావేశానికి 2014లో హాజరైన ఎలిజబెత్‌ వారెన్‌(వామపక్ష వాది)కు కేరింతలతో స్వాగతం పలకటమే కాదు, ఆర్ధిక అసమానతకు తాము అగ్ర ప్రాధాన్యత ఇస్తున్నట్లు గత వసంత కాలంలో ప్రకటించింది. ఇవన్నీ హిల్లరీ క్లింటన్‌పై ప్రభావం చూపాయి. శాండర్స్‌ మాదిరిగా మొత్తం పెట్టుబడిదారీ విధానాన్నే వదలివేయాలని గాక ఆ విధానపు అతిని అరికట్టేందుకు తాను ప్రయత్నిస్తానని ఆమె చెప్పాల్సి వచ్చింది.అంతే కాదు ఆక్రమణ వుద్యమం-ఎలిజబెత్‌ వారెన్‌- బెర్నీశాండర్స్‌ కూటమి హిల్లరీ స్వంత ఆర్ధిక అజెండాను ప్రభావితం చేసింది.గత ఎన్నికలలో ధనికులపై అధిక పన్నులు విధించాలనటాన్ని వ్యతిరేకించిన ఆమె ఇప్పుడు గట్టి నియంత్రణ వుండాలని, గతంలో తాను వుత్సాహంతో సమర్ధించిన ట్రాన్స్‌ పసిఫిక్‌ భాగస్వామ్య ఒప్పందాన్ని ఇప్పుడు విమర్శిస్తున్నది.ఆమె భర్త మరియు ఒబామా విధానాల నుంచి దూరంగా వుందని కొందరు వ్యాఖ్యానించారు.

నేర న్యాయం, జాతుల విషయంలో కూడా ఇదే విధమైన ప్రభావం కనిపిస్తోంది. ఒబామాపై భ్రమలు కోల్పోయిన కార్యకర్తలు వామపక్షం వైపు మొగ్గుతున్నారు. హిల్లరీ, మిగిలిన పార్టీ నాయకత్వం తమతో వస్తున్నందుకు సంతోషంగా వున్నారు. ఒబామా హయాంలో అనూహ్యంగా తలెత్తినది ఆక్రమణ వుద్యమాన్ని చెప్పుకుంటే మరొకటి నల్లజాతీయుల జీవిత సమస్య. ట్రాయవన్‌ మార్టిన్‌ హత్యకేసులో జార్జి జిమ్మర్‌మన్‌ను కోర్టు నిర్దోషిగా ప్రకటించటంతో ఈ వుద్యమం 2013లో ప్రారంభమైంది, 2014లో మైఖేల్‌ బ్రౌన్‌ మరణంతో అది వివిధ మార్గాలలో బద్దలైంది.అది గత దశాబ్దకాలంగా పెరుగుతున్న పోలీసు హత్యలకు ప్రతిస్పందన. కొందరు వీడియోలల కూడా దొరికి పోయారు. అయితే ఈ వుద్యమం కూడా ఒబామాపై భ్రమలు వీడిపోయిన పర్యవసానమే. ఆఫ్రికన్‌-అమెరికన్లపై పోలీసుల హింసాకాండ నిజానికి కొత్తది కాదు, ఒక నల్లజాతీయుడైన ఒబామా హయాంలో కూడా అది కొనసాగి పెరగటంతో యువతరం, వుదారవాదులు, ఇతరులలో కూడా నల్లవాడు కూడా తమవాడు కాకపోయాడే అన్న ఆవేదన తలెత్తటంతో అది వ్యవస్ధీకృత మార్పులను తీసుకువచ్చింది.

అమెరికా ఎందుకు వామపక్షం వైపు పయనిస్తోంది ?

31 Thursday Dec 2015

Posted by in Current Affairs, INTERNATIONAL NEWS, Left politics, USA

≈ Leave a comment

Tags

, , , , ,

 

మారుతున్న ప్రపంచం-3

పీటర్‌ బెయినార్ట్‌

అమెరికా ఎందుకు వామపక్షం వైపు పయనిస్తోంది అనే శీర్షికతో అమెరికాలోని అట్లాంటిక్‌ పత్రికలో పీటర్‌ బెయినార్ట్‌ రాసిన విశ్లేషణ గురించి గత భాగంలో కొన్ని అంశాలు చెప్పుకున్నాం. పాఠకులకు మరిన్ని వివరాలు, పూర్వరంగాన్ని తెలియచేసేందుకు సుదీర్ఘమైన ఆ వ్యాసాన్ని సంక్షిప్తీకరించి ముఖ్యాంశాలను ఇవ్వటం అవసరమన్న సూచనల మేరకు ఇక్కడ ఇస్తున్నాను.అందువలన ఇంతకు ముందు భాగంలో పేర్కొన్న అంశాలు పునశ్చరణ చేయటం లేదు. దీనిలోని అంశాలన్నీ మూల రచయిత అభిప్రాయాలే.: ఎంకెఆర్‌

రిపబ్లిక్లన్లు పార్లమెంట్‌ మరియు దేశంలోని ప్రభుత్వకార్యాలయాలను తాళాలతో కట్టడి చేయవచ్చు, అధ్యక్ష ఎన్నికలో మంచి విజయం సాధించగలరేమో కానీ బరాక్‌ ఒబామా హయాంలో ప్రవేశ పెట్టబడిన వుదారవాద యుగం ప్రారంభం మాత్రమే. గత పద్దెనిమిది నెలలుగా సంభవించిన దిగువ ఘటనలు దేశాన్ని నిశ్చేష్టితురాలిని చేశాయి. 2014 జూలైలో చట్టవిరుద్దంగా సిగిరెట్లు అమ్ముతున్నాడనే పేరుతో ఆఫ్రికన్‌ అమెరికన్‌ యుకుడు ఎరిక్‌ గార్నర్‌ను న్యూయార్క్‌ పోలీసులు వూపిరి ఆడకుండా చేసి చంపివేశారు. అదే ఏడాది ఆగస్టులో డారెన్‌ విల్సన్‌ అనే శ్వేతజాతి పోలీసు అధికారి మైకేల్‌ బ్రౌన్‌ అనే ఆఫ్రికన్‌ అమెరికన్‌ కుర్రవాడిని ఫెర్గూసన్‌ పట్టణంలో కాల్చి చంపాడు.దీంతో తలెత్తిన రెండు వారాల నిరసనల కారణంగా పట్టణం యుద్ధ ప్రాంతం మాదిరి కనిపించిందని మిసౌరీ రాష్ట్ర గవర్నర్‌ స్వయంగా వ్యాఖ్యానించాడు. అదే ఏడాది డిసెంబరులో గార్నర్‌, బ్రౌన్‌ల మరణానికి ప్రతీకారంగా నేర చరిత్ర వున్న ఒక ఆఫ్రికన్‌ అమెరికన్‌ ఇద్దరు న్యూయార్క్‌ నగర పోలీసులను మట్టుపెట్టాడు.వారి అంత్యక్రియలకు హాజరైన నగర మేయర్‌ వుదారవాద మేయర్‌ బిల్‌ డి బ్లాసియోకు వెన్ను చూపి పోలీసులు నిరసన తెలిపారు.

గతేడాది ఏప్రిల్‌లో మరొక ఆఫ్రికన్‌ అమెరికన్‌ యువకుడు ఫ్రెడ్డీ గ్రే పోలీసు కస్టడీలో మరణించాడు.దాంతో తలెత్తిన నిరసనలలో బాల్టిమోర్‌లో 200 వాణిజ్య సంస్ధలు నాశనమయ్యాయి, 113 మంది పోలీసులు గాయపడ్డారు, 486 మంది పౌరులను పోలీసులు అరెస్టు చేశారు. జూలైలో నల్లజాతి వుద్యమ కార్యకర్తలు ఇద్దరు డెమోక్రటిక్‌ అధ్యక్ష అభ్యర్ధుల వుపన్యాసాలను అడ్డుకోవటం ద్వారా జాతీయ దృష్టిని ఆకర్షించారు. ఒక వేళనేను పోలీసు కస్టడీలో మరణిస్తే దానికి ప్రతీకారంగా ఏ పద్దతిలో అయినా మరొకరిని మట్టుపెట్టండి, ప్రతిదాన్నీ తగుల పెట్టండి అంటూ నల్లజాతి వుద్యమ కార్యకర్తలు నినదించారు. దాంతో డెమోక్రటిక్‌ పార్టీ అభ్యర్ధి మార్టిన్‌ ఓ మల్లీ మాట్లాడుతూ నల్లజాతీయులవైనా తెల్లజాతీయులవైనా ప్రాణాలు ప్రాణాలే అని మాట్లాడి నిరసనలను ఎదుర్కొని తరువాత క్షమాపణలు చెప్పాడు.

రోనాల్డ్‌ రీగన్‌ దేశాన్ని మితవాదం వైపు ఎలా నడిపాడో నేను చూశాను, బిల్‌ క్లింటన్‌ దానిని కొనసాగిస్తూ తమ పార్టీ నేరాలను నిర్ధాక్షిణ్యంగా అణచివేస్తుందని శ్వేతజాతి అమెరికన్లకు హామీ ఇచ్చారు.నల్లజాతీయుల జీవిత సమస్య గురించి ఈ ఏడాది డెమోక్రటిక్‌ పార్టీ అభ్యర్ధులు నలిగిపోవటాన్ని, వాటిని వామపక్ష అంశాలుగా హిల్లరీ క్లింటన్‌ సైద్దాంతిక హెచ్చరిక ముద్రవేయటం చూసిన తరువాత తీవ్రమైన మితవాద ప్రతిస్పందనకు దేశం సిద్దం కావాల్సి వుంటుందని నేను వూహించాను. కానీ నేను వూహించింది తప్పు. ఒబామా వుదారవాదానికి వెల్లడైన వ్యతిరేకత బలం కంటే గొంతు పెద్దదిగా వుంది. దేశం మితవాదం వైపు కంటే మొత్తంగా చూస్తే వామపక్షం వైపు తిరుగుతోంది.

1960 దశకం చివరిలో 70 దశకం మధ్యలో మిలిటెంట్‌ వామపక్షం మరియు జాతి పరమైన జగడాల మధ్య వుదారవాద యుగం అంతమైంది.ఈ రోజు మిలిటెంట్‌ వామపక్షం మరియు జాతి పరమైన జగడాల మధ్య వుదారవాద యుగం కేవలం ప్రారంభమైంది. డెమోక్రటిక్‌ పార్టీ మరియు ముఖ్యంగా దేశం మొత్తం మీద మరింత వుదారంగా ఎందుకు తయారవుతోందో అర్ధం చేసుకోవాల్సిన అవసరం వుంది. డెమోక్రటిక్‌ పార్టీ వామపక్ష దిశగా ప్రయాణ కధలో రెండు ఆధ్యాయాలు వున్నాయి. మొదటిది జార్జి డబ్ల్యు బుష్‌ అధ్యక్షత గురించి. బుష్‌కు ముందు డెమోక్రటిక్‌ పార్టీలో బలమైన మధ్యేవాద విభాగం వుంది.అది రోనాల్డ్‌ రీగన్‌ మిలిటరీ చర్యలను ఎక్కువగా సమర్ధించింది. స్వలింగ సంపర్కులకు మిలిటరీలో అవకాశం కల్పించాలన్న బిల్‌క్లింటన్‌ ప్రయత్నాలను పడకుండా చేసింది. కనీసవేతన పెంపుదలను వ్యతిరేకించింది. ఆదాయ పన్ను రేటును 70నుంచి 50శాతానికి తగ్గించటం, ప్రభుత్వ నియంత్రణలను మరింత సడలించిన రీగన్‌ నిర్ణయాల కారణంగా ఆర్ధిక అభివృద్ధి జరిగిందని 1980దశకం చివరిలో 1990దశకంలో ఈ విభాగం వాదించింది. పన్నురేటును బుష్‌ 2001లో 35శాతానికి తగ్గించటం, నియంత్రణలను బలహీన పరచారు, అయినప్పటికీ అసమానత, లోటు బడ్జెట్‌ మరింత పెరిగింది, ఆర్ధిక వ్యవస్ధ పురోగమించింది లేదు ఆ తరువాత ఆర్ధిక వ్యవస్ధ కుప్పకూలిపోయింది. డెమోక్రాట్‌ మధ్యేవాదులు 1980ల చివరిలో 1990దశకంలో మరికొన్ని వాదనలు కూడా చేశారు. రక్షణ ఖర్చును పెంచి,ఆఫ్ఘన్‌ ముజాహిదీన్‌లకు సాయం చేసి సోవియట్‌ను కూల్చివేసేందుకు రీగన్‌ నిర్ణయాలు సాయం చేశాయని చెప్పారు. కానీ 2003లో బుష్‌ ఇరాక్‌పై దురాక్రమణ యుద్ధం ప్రకటించి వియత్నాం యుద్ధం(దురాక్రమణ) తరువాత అత్యంత పెద్ద విదేశాంగ విధాన విపత్తుకు కారకుడయ్యాడు.

వాల్‌స్ట్రీట్‌ ఆక్రమణ వుద్యమం ఆరిపోయి వుండవచ్చుగానీ అది అమెరికన్‌ రాజకీయ చర్చలో ఆర్ధిక అసమానత అంశాన్ని చొప్పించిందని అసోసియేటెడ్‌ ప్రెస్‌ వ్యాఖ్యానించింది. రీగన్‌ విధానాల కొనసాగింపు మాదిరే జరుగుతుందని డెమోక్రటిక్‌ మధ్యేవాదులు భావించిన కారణంగా 2001లో బుష్‌ పన్నుల తగ్గింపు ప్రతిపాదనను సెనెట్‌లో 12మంది, ఇరాక్‌పై దురాక్రమణ యుద్ధ ప్రతిపాదనను 29 మంది డెమోక్రాట్ల మద్దతుతో నెగ్గించకున్నాడు. దీని పర్యవసానాలతో మధ్యేవాదులపై తిరుగుబాటు కారణంగా పార్టీలో అది నాశనమైంది. దానికి నాయకత్వం వహించిన వారిలో ఒకడైన వెర్‌మాంట్‌ గవర్నర్‌ హోవార్డ్‌ డీన్‌ డెమోక్రటిక్‌ నాయకత్వం ఏకపక్ష దురాక్రమణ యుద్దాన్ని ఎందుకు సమర్ధించిందో, పన్నుల తగ్గింపునకు ఎందుకు మద్దతు పలికిందో తెలుసుకోవాలనుకుంటున్నానని 2003 ఫిబ్రవరిలో ధ్వజమెత్తాడు. అదే ఏడాది చివరిలో యుద్ధాన్ని సమర్ధించిన వాషింగ్టన్‌ డెమోక్రాట్లకు వ్యతిరేకంగా పార్టీలో అధ్యక్ష పదవి అభ్యర్దిగా అదే ఏడాది చివరిలో డీన్‌ ముందుకు వచ్చాడు.

ఆయన ప్రచారం డెమోక్రటిక్‌ పార్టీలో అంతర్గతంగా మేథోపరమైన తిరుగుబాటుకు దారితీసింది. అతని తిరుగుబాటు వుదారవాదుల వెన్ను బలపడేందుకు డెయిలీ కోస్‌(ఇంటర్నెట్‌ పత్రిక) అంకితమయ్యేందుకు కారణమైంది, పార్టీలో ముందుకు పదండి అనే పురోగామి కార్యకర్తల బృందానికి శక్తినిచ్చింది. ఇదే సమయంలో అమెరికాలో అత్యంత పలుకుబడి కలిగిన వుదారవాద పత్రికా రచయితగా పాల్‌ క్రగ్మన్‌,టీవీ వ్యాఖ్యాతగా జాన్‌ స్టీవార్ట్‌ ముందుకు వచ్చారు.ఇదే విధంగా 2003లో ఎంఎస్‌ఎన్‌బిసి మీడియా సంస్ధ కెయిత్‌ ఒల్బర్‌మన్‌ను నియమించటమేగాక వుదారవాద నెట్‌వర్క్‌గా మారిపోయింది. ఇరాక్‌పై దురాక్రమణ యుద్ధాన్ని సమర్ధించినందుకు న్యూ రిపబ్లిక్‌ పత్రిక 2004లో క్షమాపణలు చెప్పింది. డ్రడ్జ్‌ రిపోర్టుకు వుదారవాద ప్రత్యామ్నాయంగా 2005లో అఫింగ్టన్‌ పోస్టు పత్రిక అవతరించింది. డెమోక్రటిక్‌ పార్టీలో నోటి దురద వ్యక్తిగా పేరుమోసిన జో లిబర్‌మన్‌ సెనెట్‌ అభ్యర్ధిత్వ పోటీలో ఓడిపోయాడు,2011నాటికి గతంలో పార్టీపై పెత్తనం చేసిన డెమోక్రటిక్‌ లీడర్‌షిప్‌ కౌన్సిల్‌ పూర్తిగా తన పలుకుబడిని కోల్పోయి మూదపడింది. అధ్యక్ష పదవికి డెమోక్రటిక్‌ పార్టీ అభ్యర్ధి ఎన్నికలలో ఇరాక్‌పై దురాక్రమణ యుద్ధాన్ని సమర్ధించిన కారణంగా హిల్లరీ క్లింటన్‌ను బరాక్‌ ఒబామా ఓడించాడు, పార్టీలో అంతర్గత ధోరణిలో మౌలికంగానే మార్పు వచ్చింది.అందుకు నిదర్శనంగా ఒకప్పుడు వుదారవాదులను విమర్శించాలని కోరిన వారు నేడు వారిని గట్టిగా సమర్ధించనందుకు విమర్శిస్తున్నారు. ఎలాంటి క్షమాపణలు చెప్పే పనిలేకుండా డెమోక్రాట్లను వుదారవాదులుగా జార్జి డబ్ల్యు బుష్‌ ప్రభుత్వం మారిస్తే బరాక్‌ ఒబామా ప్రభుత్వం అత్యంత వాస్తవిక ఫలితాన్ని ఇచ్చింది. కానీ ఇది కధలో సగం మాత్రమే. ఎందుకంటే జార్జి డబ్ల్యు బుష్‌ ప్రభుత్వ వైఫల్యాలు డెమోక్రటిక్‌ పార్టీని వామపక్షం వైపు నెట్టాయి, బరాక్‌ ఒబామా సర్కార్‌ మరింతగా నెట్టింది. బుష్‌ వుదారవాద ప్రాధమిక వ్యవస్ధ రూపకల్పనకు కారణం అనుకుంటే అది ఒబామా ఎన్నికయ్యేందుకు దోహదం చేసింది. ఒబామా అజాగ్రత్త ఒకటి వాల్‌స్ట్రీట్‌ ఆక్రమణ వుద్యమం మరియు నల్లజాతీయుల జీవిత సమస్య వుద్యమాలు ముందుకు వచ్చేందుకు కారణమైంది.

అమెరికా రాజకీయ చర్చలో వాల్‌స్ట్రీట్‌ ఆక్రమణ వుద్యమ అంశాలు

30 Wednesday Dec 2015

Posted by in Current Affairs, INTERNATIONAL NEWS, Left politics, USA

≈ Leave a comment

Tags

, , ,

మారుతున్న ప్రపంచం-2

ఎం కోటేశ్వరరావు

అట్లాంటిక్‌ అనే ఒక పత్రికలో పీటర్‌ బెయినార్ట్‌ అనే రచయిత అమెరికా ఎందుకు వామపక్షం దిశగా ప్రయణిస్తోంది అనే పేరుతో ఒక విశ్లేషణ చేశారు. 1960,70 దశకాలలో వామపక్ష భావజాలపై జనంలో ఆగ్రహం కనిపించేది, ఇప్పుడు నూతన అభ్యుదయ వుద్యమాన్ని దేశం అక్కున చేర్చుకుంటోందని బెయినార్ట్‌ పేర్కొన్న అంశాన్ని ప్రస్తావించాను. ఆ వి శ్లేషణలో 1960,70 దశకాలలో మిలిటెంట్‌ పోరాటాలతో పోల్చితే నల్లజాతీయుల వుద్యమాల వెల్లడైన ప్రతిస్పందన ప్రభావం, ఆర్ధికాంశాల చర్చలో అసమానతల పరిస్ధితి ప్రధానంగా ముందుకు రావటం, ఎల్‌బిజిటిల హక్కుల గురించి ప్రధాన అంశంగా వుండటాన్ని ఆయన పేర్కొన్నారు. పార్లమెంట్‌లోని సెనేట్‌లో 2001లో నాటి అధ్యక్షుడు ప్రతిపాదించిన పన్నుల కోతకు 12 మంది, ఇరాక్‌పై యుద్ధానికి అనుమతించే నిర్ణయంపై 29 మంది డెమోక్రటిక్‌ పార్టీ సభ్యులు మద్దతు ఇచ్చారని ఈ దౌర్బాగ్యకరమైన ఓటింగ్‌కు పార్టీలో వెల్లడైన వ్యతిరేకత డెమోక్రటిక్‌ పార్టీలోని మధ్యేవాద విభాగాన్ని నాశనం చేసిన పర్యవసానం స్పష్టంగా వుంది. డెమోక్రటిక్‌ పార్టీలోని ప్రజాస్వామిక విభాగ తిరుగుబాటును హోవార్డ్‌ డీన్‌ ప్రారంభించారని, బ్లాగర్‌ (ఇంటర్‌నెట్‌లో అభిప్రాయాలను వెల్లడించటం) వుద్యమం పెరగటం, డెయిలీ కోస్‌ డెమోక్రటిక్‌ పార్టీ వాణిగా ఎదగటం, అఫింగ్టన్‌ పోస్ట్‌ కూడా అదే బాటలో నడవటం, ఎంఎస్‌ఎన్‌బిసి కొద్ది మంది వుదారవాదులను నియమించటం, జార్జి డబ్ల్యు బుష్‌ కన్సర్టేవ్‌లను బుద్దిలేని వారిగా కనిపించేట్లు చేశారని, తరువాత ఒబామా వాల్‌స్ట్రీట్‌వైపు మొగ్గటం అది చివరకు వాల్‌స్ట్రీట్‌ ఆక్రమణ వుద్యమానికి దారితీసి అమెరికా రాజకీయ చర్చలోకి ఆర్ధిక అసమానతను చొప్పించిందని బెయినార్ట్‌ పేర్కొన్నారు.

‘అమెరికన్‌ ప్రజాప్రతినిధుల సభలో ఒబామా రిపబ్లికన్ల నుంచి తీవ్ర ప్రతిఘటన ఎదుర్కొన్నారు, ఆర్ధిక సంక్షోభాన్ని వుపయోగించుకొని వాల్‌స్ట్రీట్‌ శక్తిని నాటకీయంగా తగ్గించి వుండగలిగేవారా లేదా అన్నది అస్పష్టం, ఆయన ఆ పని చేయలేదు అన్నది సుస్ఫష్టం…….వాల్‌స్ట్రీట్‌ ఆక్రమణ వుద్యమంలో పాల్గొనవారిలో 40శాతం మంది 2008 ఆధ్యక్ష ఎన్నికల ప్రచారంలో ఒబామా కోసం పనిచేసిన వారే. వారిలో అనేక మంది అలాచేస్తారని ఆశించారు. ఒక అధ్యక్షుడిగా మౌలిక మార్పులను ఆయన చేయవచ్చు.ఇప్పుడు వారిలో ఆ ఆశ కుప్పకూలిపోవటంతో వాల్‌స్ట్రీట్‌ను నేరుగా సవాలు చేసే విధంగా వారిని పురికొల్పింది.’ అని పేర్కొన్నారు.

అఫింగ్టన్‌ పోస్ట్‌ పత్రికలో బ్లేక్‌ ఫ్లీట్‌వుడ్‌ అనే వ్యాఖ్యాత ‘డెమోక్రటిక్‌ పార్టీ చర్చలో ముందుకు వచ్చిన వాల్‌స్ట్రీట్‌ ఆక్రమణ మీమాంస’ అనే వ్యాసంలో ‘వాల్‌స్ట్రీట్‌ ఆక్రమణ వుద్యమం ఎలిజబెత్‌ వారెన్‌ ఎన్నికకు దారితీసింది, ఆమె వాణి శాండర్స్‌ అభ్యర్ధిత్వాన్ని ముందుకు తెచ్చింది, హిల్లరీ క్లింటన్‌ను శాండర్స్‌ పక్కకు నెట్టారు. వీటన్నిటి కారణంగా డెమోక్రటిక్‌ పార్టీ తొలి చర్చలో శాండర్స్‌ మాదిరిగా పెట్టుబడిదారీ విధానాన్ని పూర్తిగా వదలించుకోవాలని గాకుండా తాను పెట్టుబడిదారీ విధానపు అతికి కళ్లెం వేసేందుకు మొగ్గుచూపుతానని హిల్లరీ చెప్పాల్సివచ్చింది’ అని పేర్కొన్నారు. ‘ ఈనాడు రంగంలో వున్న ముగ్గురు డెమోక్రటిక్‌ పార్టీ అభ్యర్ధులు కూడా ఒకే పాట పాడుతున్నారు. అదేమంటే వాల్‌స్ట్రీట్‌ ఆక్రమణ వుద్యమంలో ముందుకు వచ్చిన ప్రధాన అంశాలైన ఆర్ధిక అసమానత, గత మూడు దశాబ్దాలుగా మధ్యతరగతి దిగజారిపోవటం, ఎన్నికల ప్రచార నిధుల చట్టాల అవినీతి అనే అమెరికా తరహా జీవన విధానానికి ముప్పుగా పరిణమించి మూడు అంశాలు. రిగ్గింగ్‌కు గురైన రాజకీయ వ్యవస్ధ, మరింత బలిసిన ధనికులు, వాల్‌స్ట్రీట్‌పై పన్ను విధింపు అనే కీలకమైన వాల్‌స్ట్రీట్‌ ఆక్రమణ వుద్యమ ముఖ్యమైన నినాదాలనే హిల్లరీ క్లింటన్‌, బెర్నీ శాండర్స్‌, మార్టిన్‌ ఓ మల్లీ పదే పదే తాజా చర్చలో పునరుద్ఘాటించారు. నిజానికి ధనికులపై పన్ను వేయాలనే ఆలోచనలు, తరగిపోతున్న మధ్యతరగతి సంపదలు అన్నవి చివరకు రిపబ్లికన్‌ పార్టీలో కూడా అధ్యక్ష రాజకీయ చర్చను ప్రభావితం చేస్తున్నాయి.అయితే కార్పొరేట్‌, బిలియనీర్ల డబ్బు రాష్ట్రాలలో రిపబ్లికన్లను అధికారంలోకి తెస్తున్నది. ఒక పురోగామి దేశంలో సామాన్య ప్రజల అభిప్రాయాలను చేరనివ్వకుండా నల్లధనం, ఓట్ల రిగ్గింగ్‌ ద్వారా గెలిచిన పార్లమెంట్‌ వుంది,జనం వామపక్షం వైపు మొగ్గుచూపుతుండవచ్చు గానీ డబ్బు కాదు, కాబట్టి కేంద్ర విధానాలు ఎటూ కదలటం లేదు, 2016 ఎన్నికలలో తగినంత మంది జనం ఓట్లేయటానికి వస్తే మనం వాటిని కూడా మార్చవచ్చు అని బెయినార్ట్‌ పేర్కొన్నారు.

చైనా ముందు చేయి చాచిన బ్రిటన్‌

29 Sunday Nov 2015

Posted by in CHINA, Economics, INTERNATIONAL NEWS, UK

≈ Leave a comment

Tags

, ,

ఎం కోటేశ్వరరావు

రవి అస్తమించని బ్రిటీష్‌ సామ్రాజ్యం ఒక నాడు, నేడు తన దేశంలో అవసరమైన మౌలిక సదుపాయాల కోసం కమ్యూనిస్టు చైనా ముందు చేయి చాచాల్సిన స్ధితిలో వుంది. గతవారంలో బ్రిటన్‌ పార్లమెంటులో చర్చ సందర్బంగా ప్రతిపక్ష లేబర్‌ పార్టీకి చెందిన జాన్‌మెక్‌డొనెల్‌ తన దగ్గర వున్న మావో రెడ్‌ బుక్‌ను బ్రిటన్‌ విత్త మంత్రి జార్జి ఒబోర్నెకు ముందుకు నెట్టటం బ్రిటన్‌లో సంచలనం కలిగించింది. బ్రిటన్‌ ఆస్తులను చైనాకు విక్రయించటం గురించి జోక్‌ చేస్తూ తానా పనిచేసినట్లు మెక్‌డొనెల్‌ పరిస్దితిని విషమించకుండా చూశారు. చైనా సాంస్కృతిక విప్లవ కాలంలో ఈ పుస్తకాన్ని చైనా కమ్యూనిస్టుపార్టీ తయారు చేసింది. దానిలో చైర్మన్‌ మావో చెప్పిన అంశాలు వున్నాయి. కమ్యూనిస్టులకు మార్గదర్శకంగా వుండే విధంగా దానిని రూపొందించారు.తరువాత కాలంలో దానిని నిలిపి వేశారు. ఇంతకూ బ్రిటన్‌ తన ఆస్తులను ఒక కమ్యూనిస్టు దేశానికి అమ్ముకోవాల్సిన పరిస్ధితి ఎందుకు వచ్చింది. తన అవసరాలకు చైనాతో ఒప్పందాలు కుదుర్చుకుంటున్న బ్రిటన్‌ మన ప్రధాని నరేంద్రమోడీతో కుదుర్చుకున్న ఒప్పందాలకు నిధులు ఎక్కడి నుంచి తెస్తుంది ?

న్యూ ఎకనమిక్స్‌ అనే ఒక నెట్‌ పత్రిక చైనా పట్ల బ్రిటన్‌ ఆసక్తి ఎందుకు అనే పేరుతో ఒక విశ్లేషణ చేసింది. దానిలోని అంశాల సారాంశం ఇలా వుంది. చైనాతో బ్రిటన్‌ 40 బిలియన్‌ పౌండ్ల మేరకు ఒప్పందాలు చేసుకుంది. ప్రపంచబ్యాంకు, అంతర్జాతీయ ద్రవ్యనిధి సంస్ధకు ప్రత్యామ్నాయంగా అమెరికా పలుకుబడిని తగ్గించేందుకు చైనా ఏర్పాటు చేసినట్లు భావించబడుతున్న ఆసియన్‌ మౌలిక సదుపాయాల పెట్టుబడుల బ్యాంకు(ఏఐఐబి)తో స్వయంగా అమెరికా ఒప్పందం చేసుకోవటాన్ని ఈ ఏడాది ప్రారంభంలో బ్రిటన్‌ తప్పు పట్టింది. అలాంటి బ్రిటన్‌ ఇప్పుడు తాను కూడా అదే బాటలో నడిచింది.కీలకమైన అణు విద్యుత్‌ కేంద్ర నిర్మాణానికి 6బిలియన్‌ పౌండ్ల చైనా సాయం కోరింది.ఈ కేంద్రం నుంచి తయారయ్యే విద్యుత్‌ రేట్లపై ఆస్ట్రియా ప్రభుత్వం బ్రిటన్‌ను ఐరోపా కోర్టుకు లాగాలని నిర్ణయించింది. వెంటనే ఈ విద్యుత్‌ కేంద్రాన్ని ఏర్పాటు చేయకపోతే బ్రిటన్‌లో విద్యుత్‌ కోతలు విధించాల్సి వుంటుంది.జిడిపిలో 3.5శాతం మౌలిక వసతులకోసం పెట్టుబడులు పెట్టనట్లయితే జీవన ప్రమాణాలు దిగజారతాయని ఓయిసిడి పేర్కొన్నది. బ్రిటన్‌ ప్రయివేటు రంగం నుంచి పెట్టుబడులను ఆకర్షించటంలో బ్రిటన్‌ ప్రభుత్వం విఫలమైంది. పెన్షన్‌ నిధుల నుంచి 20 బిలియన్‌ పౌండ్లు వస్తాయనుకుంటే కేవలం ఒక బిలియన్‌ మాత్రమే వస్తాయని తేలింది. పెట్టుబడులకు సైతం అప్పు చేసేది లేదని ప్రభుత్వం చెబుతోంది. ఇప్పటికే వడ్డీ రేట్లు రికార్డు స్దాయిలో తక్కువగా వున్నాయి. అందువలన విదేశీ పెట్టుబడులను రాబట్టాలని ప్రభుత్వం నిర్ణయించింది.అవి రావాలంటే వాటికి ప్రతిఫలం గురించి ప్రభుత్వం హామీలు ఇవ్వాల్సి వుంది. పెట్టుబడులకు చైనా అనువైనదిగా ప్రభుత్వం గుర్తించింది.చైనా మార్కెట్‌లోకి బ్రిటన్‌ ఆర్దిక సేవల వుత్పత్తులు ప్రవేశించాలంటే ఈ ఒప్పందాలు చేసుకోవాల్సి వుంది. ఇప్పటికే బ్రిటన్‌ విదేశాలతో భారీ వాణిజ్య లోటుతో వుంది. దీన్ని అధిగమించాలంటే ప్రపంచంలో నుంచి సంపాదించిన దానికంటే ఎక్కువగా అంతర్గతంగా ఖర్చు చేయాల్సి వుంది. దీని కోసం బ్రిటన్‌ ఆస్తులు అమ్ముకోవటం లేదా అప్పులు చేయాల్సి వుంది. బయటి నుంచి అప్పులు లేదా పెట్టుబడులను ఆకర్షించాలంటే బ్రిటన్‌ అనువైన ప్రదేశం అని స్పష్టం చేయాల్సి వుంటుంది. చైనా కూడా విచిత్రమైన పరిస్దితిని ఎదుర్కొంటోంది. తన కంపెనీలలో దశాబ్దాల తరబడి భారీగా పెట్టుబడులు పెట్టిన కారణంగా తమ వస్తువులకు మార్కెట్‌లను కనుగొనాల్సి వుంది.బ్రిటన్‌లో టాటా తన వుక్కు కర్మాగారాలను మూసివేస్తున్నాడు. నిరుద్యోగులను ఆదుకోవటం ఒక సమస్య అయితే ఇదే సమయంలో చైనా, ఫ్రెంచి కార్పొరేషన్లకు పెద్ద మొత్తంలో సబ్సిడీలు ఇవ్వాల్సి వస్తోందని విత్తమంత్రి చెబుతున్నారని న్యూఎకనమిక్స్‌ పేర్కొన్నది.

పోర్చుగీసు దారి ఎటు ?

సోషలిస్టు, కమ్యూనిస్టు, వామపక్ష కూటమి సంకీర్ణ ప్రభుత్వం పోర్చుగీసులో గద్దె నెక్కింది. ఇప్పుడు ప్రపంచ ముఖ్యంగా ఐరోపా కళ్లన్నీ దానిపైనే వున్నాయి. గ్రీసు సిరిజా మాదిరి చేసిన వాగ్దానాలకు భిన్నంగా ప్రజలపై భారాలు మోపటం తప్ప మరొక మార్గం లేదని కొందరు పరిశీలకులు చెబుతున్నారు.సిరిజా అనుభవం చూసిన తరువాతే పోర్చుగీసు వామపక్షాల మధ్య ఏకీభావం కుదిరిందని అందువలన గ్రీసు పరిణామాలు పునరావృతం అవుతాయా అని కొందరు వేచి చూసే ధోరణితో వున్నారు. తాజాగా జరిగిన పోర్చుగీసు ఎన్నికలు అనేక విధాలుగా ప్రాధాన్యత కలిగి వున్నాయి.

ఐరోపా యూనియన్‌ ఏర్పాటును వ్యతిరేకించేశక్తుల మద్దతుతో ఒక ప్రభుత్వం ఏర్పడటం పోర్చుగీసులో గత నాలుగు ద శాబ్దాలలో ఇదే ప్రధమం. ఐరోపా యూనియన్‌ మార్గదర్శకాలకు వ్యతిరేకంగా ప్రభుత్వం పని చేస్తే అది మొత్తం ఐరోపాపై దాని ప్రభావం పడుతుంది. ఈ కారణంగానే మితవాది అయిన అధ్యక్షుడు సిల్వా వామపక్షాలను ఆహ్వానించే ముందు ఐరోపా యూనియన్‌ బ్యాంకర్లతో ఒకటికి రెండుసార్లు చర్చలు జరిపాడు.మరోవైపు వామపక్షాలకు ఆహ్వానం పంపటంలో జాగు చేస్తే నిరసన ప్రదర్శ నలు జరుపుతామని కార్మిక సంఘాలు హెచ్చరించాయి. మైనారిటీ పార్టీ ప్రభుత్వ ఏర్పాటుకు చూపిన ఆతృత ఆ ప్రభుత్వం కూలిపోయిన తరువాత ప్రత్యామ్నాయ ప్రభుత్వ ఏర్పాటుకు చూపకపోవటం విమర్శ లకు దారి తీసింది.

అక్టోబరు నాలుగున జరిగిన ఎన్నికల ఫలితాలను విశ్లేషిస్తే ఓటర్ల మొగ్గు వామపక్షాల వైపే వుంది.కమ్యూనిస్టులు, ఇతర వామపక్ష కూటమి నుంచి ఎదురౌతున్న సవాళ్లను తట్టుకొనేందుకు సోషలిస్టు పార్టీ గతంలో అమలు జరిపిన అనేక ప్రజా వ్యతిరేక చర్యలకు వ్యతిరేకంగా గళం విప్పింది. పోర్చుగీసులో జనం కమ్యూనిస్టుల వైపు మొగ్గకుండా చూసేందుకు జర్మన్లు అక్కడ 1974లో ఫాసిస్టు ప్రభుత్వం కూలిపోయిన తరువాత సోషలిస్టు పార్టీని ఏర్పాటు చేసింది. కమ్యూనిస్టు వుద్యమంలో తలెత్తిన సైద్దాంతిక చీలికల కారణంగా కమ్యూనిస్టుపార్టీ నుంచి విడిపోయిన ట్రాట్క్సీయిస్టులు,మావోయిస్టులు ఇతరులు కలసి 1999లో వామపక్ష కూటమిని ఏర్పాటు చేశారు. ఈ ఎన్నికలలో సోషలిస్టు పార్టీ తరువాత పదిశాతం ఓట్లు 44 సీట్లు తెచ్చుకున్నారు, కమ్యూనిస్టులతో కూడిన మరో కూటమికి ఎనిమిది శాతం ఓట్లు వచ్చాయి.

ఎన్నికలకు ముందు వామపక్ష ఐక్యత గురించి చర్చ జరిగింది. సోషలిస్టులతో కలసి తాము ప్రభుత్వంలో పాల్గొనాలంటే సోషలిస్టులు మూడు అంశాలను అంగకరించాలని వామపక్ష కూటమి స్పష్టం చేసింది. ఒకటి పెన్షన్ల స్థంభన ఎత్తివేత, కార్మికుల హక్కుల పరిరక్షణకు అవసరమైన మార్పులు, సంక్షేమ చర్యలకు అంగీకరించాలని కోరింది. ఎన్నికల ప్రచారంలో వీటికి అనుగుణంగా సోషలిస్టు పార్టీ తన ప్రచారాన్ని కేంద్రీకరించినప్పటికీ ఎన్నికల తరువాత ఒక స్పష్టమైన వైఖరిని తీసుకోవటంలో జాగు చేసిన కారణంగా వెంటనే వామపక్ష ఐక్యత సాధ్యం కాలేదు. ఈ లోగా మైనారిటీ మితవాద ప్రభుత్వాన్ని ఏర్పాటు చేశారు. ఆ తరువాత ప్రజల వాంఛకు అనుగుణంగా ఒప్పందం కుదరటం, విశ్వాస పరీక్షలో పదిరోజులకే మితవాద ప్రభుత్వాన్ని కూల్చివేయటం వరుసగా జరిగిపోయాయి. ఈ ఐక్యకార్యాచరణకు కుదిరిన ప్రాతిపదికకు భిన్నంగా సోషలిస్టు ప్రభుత్వం ప్రయత్నిస్తే భాగస్వామ్య కమ్యూనిస్టులు, వామపక్ష కూటమి దానిని ఎలా ఎదుర్కొంటాయన్నది చూడాల్సి వుంది.

సిగ్గు ఎగ్గూ లేని వారు

యుద్దం, ప్రాణ, విత్త, మాన భంగములందు ఆడితప్ప వచ్చు, అబద్దాలు చెప్పవచ్చు అన్నారు గాని ఎన్నికల సందర్బంగా అవాస్తవాలుచెప్పవచ్చు అనలేదు. అమెరికాలో జరుగుతున్న ఎన్నికల ప్రచారంలో అలాంటి అబద్దాలను ఆడటంలో అభ్యర్దులు నిస్సిగ్గుగా వ్యవహరిస్తున్నారు. తాజాగా రిపబ్లికన్‌ పార్టీకి చెందిన డోనాల్డ్‌ ట్రంప్‌ అనే నేత న్యూయార్క్‌లో ప్రపంచ వాణిజ్య కేంద్రాన్ని కూల్చివేసిన సమయంలో న్యూజెర్సీలోని అరబ్బులు హర్షాతిరేకాలు వ్యక్తం చేయటం తాను కళ్లారా చూశానని, సిరియన్‌ శరణార్ధులు అమెరికాకు ముప్పుగా పరిణమించారని చెప్పి 1950 దశకంలో కమ్యూనిస్టు వ్యతిరేక జో మెకార్ధీని మించిపోయినట్లు రుజువు చేసుకున్నాడు.అమెరికా అధికార యంత్రాంగంలో కమ్యూనిస్టులు ప్రతి చోటా చొచ్చుకుపోయారని ఆనాడు రిపబ్లికన్‌ పార్టీ ఎంపీగా వున్న మెకార్ధీ పెద్ద అబద్దం చెప్పాడు. ఒక అవాస్తవాన్ని వందసార్లు గట్టిగా చెపితే దానికి తిరుగుండదన్న హిట్లర్‌ సూత్రీకరణను పుణికి పుచ్చుకున్నాడు. విదేశాంగశాఖలో 205 మంది సిబ్బంది కమ్యూనిస్టులని, వారి జాబితా నా దగ్గర వుందంటూ జేబులోని కాగితాలను చూపేవాడు. తరువాత క్రమంగా ఆ సంఖ్యను పదికి తగ్గించాడు. చివరికి ఒక్కరంటే ఒక్కరు కూడా లేరని విచారణలో తేలింది.అలాగే ట్రంప్‌ చెప్పిన దానికి ఒక్క ఆధారం కూడా లేదని తేలింది.ఇప్పుడు కమ్యూనిస్టు భయం గురించి చెబితే నడవదు కనుక ముస్లిం వ్యతిరేకతను రెచ్చగొడుతున్నారు. మన దేశంలో ఆర్‌ఎస్‌ఎస్‌ వారు కూడా హిట్లర్‌,జాన్‌మెకార్ది, ఇప్పుడు డోనాల్ట్‌ ట్రంపును ఆదర్శంగా తీసుకొని ముస్లిం వ్యతిరేకత, తప్పుడు ప్రచారాలు చేస్తున్నారు.

ఆడలేక మద్దెల ఓడు – అమీర్‌ఖాన్‌పై అక్కసు

24 Tuesday Nov 2015

Posted by in BJP, Communalism, COUNTRIES

≈ Leave a comment

Tags

, ,

 

ఎంకెఆర్‌

అసహనం మరోసారి వ్యక్తమౌతోంది. అది కొత్త రూపం సంతరించుకుంది. అసహనం గురించి చర్చ జరిగింది, దుమ్ము పట్టింది, వదలి వేశారు. ఇప్పుడు పిఆర్‌సి గురించి ఇతర రోజువారీ అంశాల గురించి చర్చించుకుంటున్న సమయంలో తిరిగి సినీహీరో అమీర్‌ ఖాన్‌ దాన్ని గురించి వ్యాఖ్యానించటం ఏమిటని నరేంద్రమోడీ భక్తులు అసహనంతో మండి పడుతున్నారు. దీనిలో ఆశ్యర్యం లేదు. అనుకున్నదొకటి అయ్యింది ఒకటి బోల్తా కొట్టిందిలే బుల్‌బుల్‌ పిట్ట అన్నట్లుగా బీహార్‌ ఓటమిని ఇంకా జీర్ణించుకోలేనివారు అమీర్‌ఖాన్‌ వ్యాఖ్యను సాకుగా తీసుకొని ఎదురుదాడి చేస్తున్నారు. మరికొంత ముందుకు పోయి బీహార్‌ ఎన్నికలు అయిపోయాయి, ఫలితాలు వచ్చాయి. ఆ తరువాత ఎవరూ అవార్డులను వాపసు చేయలేదు, చూశారా మేము ముందే చెప్పాము, ఇది రాజకీయం అని ప్రత్యక్షంగా అంటున్నవారు కొందరైతే మరికొందరు పరోక్షంగా చెబుతున్నారు.ఇక్కడ ఒక పిట్ట కధతో పాటు రెండు విషయాలను చెప్పుకోవాలి.

ముందు పిట్ట కధ. పూర్వజన్మలో హనుమంతుడు, రావణుడు ఇద్దరూ రాముడికి భక్తులే. వారికి పూర్వజన్మలో ఒక చర్చ వచ్చిందట, తరువాత జన్మలో మీ వద్దకు చేరుకోవటానికి మేము తొందర పడుతున్నాము మార్గం చెప్పండి మహానుభావా అని అడిగారట. దానికాయన. నాకు భక్తుడిగా వున్న వారికంటే శత్రువుగా వున్నవారికి ముందు అవకాశం ఇస్తాను ఏదో తేల్చుకోండి అన్నాడట. దాంతో ముందుగా మోక్షం పొందేందుకు రావణుడు రాక్షసుడిగా రాముడితో వైరం పెంచుకొన్నాడన్నది ఒక కధ.అలాగే సాహితీవేత్తలు, ఇతర మేధావులను రెచ్చగొట్టింది ఎవరు? సాహిత్య అవార్డుల వాపసుపై అక్కసు కక్కిన వారెవరు? వేరే పద్దతులలో నిరసన తెలపవచ్చు, అవార్డులు తిరిగి ఇస్తే ఏం జరుగుతుందట,నేనైతే నా అవార్డును తిరిగి ఇవ్వను, నేనూ ఇచ్చేవాడినే కానీ నాకు అవార్డు ఇంకా రాలేదని వ్యంగ్యోక్తులు వదిలిందెవరు ? బీహారు ఎన్నికల తరువాత ఎవరూ అవార్డులను వాపసు చేయలేదు అంటున్నవారు అంతకు ముందు వాపసు చేసిన వారిపై దాడి చేసి నానాయాగీ చేయటంతో పాటు, వాపస్‌ను మరింత వేగం,విస్తృతం చేసేందుకు దోహదం చేసిన వారే.

బీహారు ఎన్నికల కోసమే అవార్డులను వెనక్కు ఇచ్చారన్న ఆరోపణలు చేసిన వారు ఎన్నికల సమయంలో ఈ మాట చెప్పలేదు, దాన్నొక ఎన్నికల సమస్యగా చేయలేదు. నరేంద్రమోడీ, లేదా ఇతర గల్లీ నాయకుల వుపన్యాసాలలో ఎక్కడా బీహారుకు లక్షా50వేల కోట్ల వుత్తుత్తి రివార్డుల గురించి తప్ప అవార్డుల వాపసు గురించి మనకు వినపడలేదు. తమను విమర్శించిన వారిపై స్వామీజీలు భక్తులను రెచ్చగొట్టినట్లే బిజెపి నేతలు వ్యవహరించారు.

అవార్డుల వాపసు గురించి గతంలోనూ జనాన్ని తప్పుదారి పట్టించారు, ఇప్పుడూ అదే చేస్తున్నారు. కేంద్ర సాహిత్య అకాడమీ తన అవార్డు గ్రహీత కలుబర్గి హత్యను ఖండించి వుంటే కవులు తమ అవార్డులను వెనక్కు ఇచ్చి వుండేవారు కాదు, ప్రధాని నరేంద్రమోడీ దాద్రి దురంతాన్ని ఖండించి వుంటే ఇతరులు కవుల బాట పట్టి వుండేవారూ కాదు, బీహారు ఎన్నికలలో బిజెపిని ఓడించేందుకు అవార్డులను వుపయోగించుకున్నారని సాకు చెప్పుకోవాల్సిన అగత్యం పట్టి వుండేది కాదు. అయినా అనుకోకుండా వచ్చిన అవకాశాలను వుపయోగించుకోవటం అందునా చావో రేవో అనే విధంగా వున్న ఎన్నికల సమరంలో వుపయోగించుకోవటం తప్పెలా అవుతుంది. గతంలో బిజెపి రధయాత్ర, బాబరీ మసీదు కూల్చివేత, గోద్రా వుదంతం, వెనుకబడిన తరగతుల రిజర్వేషన్ల మండల్‌ కమిషన్‌ సిఫార్సులను, తాజాగా గోరక్షణ, బీఫ్‌ నిషేధం, వుమ్మడి పౌరస్మృతి, 370 ఆర్టికల్‌ వంటి వాటిని, అసలు ఏ అంశాన్ని వుపయోగించుకోలేదో చెప్పగలరా? వాటిని బిజెపి కోసమే సృష్టించారా ? అవును అంటే ఎవరో చెప్పండి మరి !

ఆగస్టు 30న కలుబర్గి హత్య జరిగితే దానిని ఖండించటానికి అక్టోబరు 23 వరకు అకాడమీ పెద్దలు కదలలేదు. ఆరోజైనా ఎందుకు ఖండించారంటే దేశంలో తలెత్తిన నిరసన అవార్డుల వాపసు నుంచి మరో రూపం తీసుకోకుండా, మరింత మంది ఆ బాట పట్టకుండా, చివరికి ఆ రంగాలలో వున్న తమ భక్తులపై వస్తున్న వత్తిడి, ఏదో ఒక వైఖరిని తీసుకోవాల్సిన పరిస్థితులలో నష్టనివారణ చర్యలలో భాగంగా కేంద్ర ప్రభుత్వ పెద్దలు జోక్యం చేసుకొని చెప్పించిన మొక్కుబడి ఖండన తప్ప గుండెల్లోంచి వచ్చింది కాదు. సాహితీ వేత్తలు తొలుత చేసిన డిమాండ్‌ అదే కనుక, ఎట్టకేలకు అది నేరవేరింది కనుక ఆ తరువాత ఎవరూ వాపసు ఇవ్వలేదు. అంతే తప్ప బీహారు ఎన్నికలకు సంబంధం లేదు. వాటికి సంబంధం వుంది అని ఎవరు చెబుతున్నారు అంటే ఎడమ జేబులో ఒకటి కుడి జేబులో మరో స్టేట్‌ మెంట్‌ పెట్టుకొని తిరేగే వారే. ఇప్పుడు టీవీలు వున్నాయి గనుక రెండు నాల్కలతో మాట్లాడే వారే అని చెప్పుకోవాలి.

బీహారు ఎన్నికలలో బిజెపి గెలిచి వుంటే చూశారా తమ మీదకు కవులు, కళాకారులను కూడా రెచ్చగొట్టినా జనం మావైపే వున్నారని గొప్పలు చెప్పుకొనేవారు. అది జరగలేదు కనుక తమ ఓటమికి అవార్డుల వాపసు ఒక కారణమని భావిస్తున్నవారే నిలిపివేత గురించి రెండో స్టేట్‌మెంట్‌ ఇస్తున్నారు. నూరుగొడ్లను తిన్న రాబందు ఒక్క గాలివానతో గోవిందా అన్నట్లుగా నరేంద్రమోడీ పరిస్ధితి తయారైందని, దీని ద్వారా తామెంత బలహీనులమో, ఎలాంటి తప్పుడు దారిని ఎంచుకున్నారో వారే స్వయంగా చెప్పకున్నట్లయింది.

అమీర్‌ఖాన్‌ గురించి సోషల్‌ మీడియాలోనూ ఇతరంగా కాషాయ పరివార్‌ విరుచుకుపడుతున్నది.

నవంబరు ఎనిమిదిన బీహార్‌ ఫలితాలు వచ్చిన తరువాత గత రెండు వారాలలో ఒక్క అవార్డుకూడా తిరిగి ఇవ్వలేదని, ఏ మతం గురించి వివాదాలు లేవని, గొడ్డు మాంసం(బీఫ్‌) గురించి లేదా ఇతర మాంసాల గురించి ఎవరూ మాట్లాడటం లేదని, ఎవరూ కోట్లాటలకు దిగటం లేదని, అసహనం గురించి భయపడటం లేదని, దేశంలో శాంతి నెలకొన్నదని, ఇప్పుడు మనం పిఆర్‌సి ఇతర సాధారణ అంశాల గురించి మాట్లాడుతున్నామని, తీరిగ్గా కూర్చొని మీడియా, కాంగ్రెస్‌ ఆరువారాల పాటు జరిగిన ఎన్నికలలను ఎలా తిమ్మినిబమ్మిని చేసిందీ ఆలోచించాలని, మంత్రించినట్లుగా మరోసారి భారత్‌ సహనశీలిగా, లౌకిక దేశంగా ఎలా మారిపోయిందో చూడటం మంచిదని తన ఫోన్‌లో అనేక మంది పంచుకుంటున్న(షేర్‌) ఒక సందేశం వచ్చిందని ఒక మీడియా విశ్లేషకుడు పేర్కొన్నారు. ఇలాంటి సందేశాలు, రెచ్చగొట్టేవి, తప్పుడు సమాచారం ప్రచారం చేసేవి ఇటీవలి కాలంలో సామాజిక మీడియాలో చాలా వస్తున్నాయి. మతశక్తులు జనాన్ని తప్పు దారి పట్టించేందుకు జనం చెవుల్లో పూలు పెట్టుకొని వున్నారనే భావంతో అతి తెలివిగా వండి వడ్డించిన చాణక్య వంటకాలలో ఇది ఒకటి. దీని లక్ష్యాలు ఏమిటి ?

బీహార్‌ ఎన్నికలలో నరేంద్రమోడీ ప్రచార సరళి, దాద్రి హత్యపై స్పందించినపుడు ప్రతిపక్షాల మతోన్మాద చర్యల వల్లనే ఇలాంటి వన్నీ జరుగుతున్నాయని ఎదురుదాడి చేసిన విషయం తెలిసిందే. ఎన్నికలు అయిపోయాయి గనుక అవన్నీ నిలిచిపోయాయని జనాన్ని నమ్మించేందుకు ఈ సమాచారాన్ని ప్రచారంలో పెట్టారు. సదరు మీడియా విశ్లేషకుడు అమెరికాలో అభ్యర్ధుల జయాపజయాలను మీడియా నిర్ణయిస్తుందో చూడండి అంటూ ఒక అమెరికన్‌ జర్నలిస్టు రాసిన అంశాలను ప్రస్తావించారు. అది నూటికి నూరు పాళ్లు నిజమే. అయితే ఆ విశ్లేషకుడు నిజాయితీతో దాన్ని ప్రస్తావించి వుంటే అదే వేరే విషయం. బీహార్‌ ఎన్నికలలో బిజెపి, నరేంద్రమోడీ ప్రత్యర్ధులు పెద్ద ఎత్తున డబ్బు ఖర్చు చేసి చిన్న చిన్న అంశాలను కూడా బూతద్దంలో జాతీయ ప్రాధాన్యతగల అంశాలుగా ప్రచారం చేసి కొంత మందిని తాము ప్రమాదంలో వున్నామనే భ్రమకు లోను చేయటంలోనూ వారు, మనము అనే భావాన్ని సృష్టించి బిజెపి, మోడీపై తప్పుడు ప్రచారం చేశారని మనల్ని నమ్మమనటానికి నానా తాపత్రయ పడ్డాడు, ఇలాంటివే ఇంకా రాబోయే రోజుల్లో కాషాయ జర్నలిజం పాఠశాల విద్యార్ధులు మనకు వండి వార్చనున్నారు.

జనానికి జ్ఞాపక శక్తి తక్కువ అన్నది వీరి అంచనా. కాకపోతే దేశ ఎన్నికల చరిత్రలో ఒక పార్టీ అభ్యర్ధిగా నరేంద్రమోడీని మార్కెటింగ్‌ మరియు ప్రచార కార్యక్రమానికి దేశంలోని అత్యంత ప్రతిష్టాత్మక సంస్ధల నుంచి నిపుణులైన రెండు వందల మందితో పని చేయించి మోడీ అంటే ఎవరో తెలియని వారికి కూడా తెలిసే విధంగా చేసేందుకు ఎన్నికలకు ముందు తొమ్మిదినెలల పాటు పని చేశారని అప్పటి పత్రికలు రాసిన విషయాన్ని మరోసారి గుర్తుకు తెచ్చుకోవాలి. దీనికి ప్రశాంత కిషోర్‌ అనే నిపుణుడు నాయకత్వం వహించి అవసరమైన వ్యూహాన్ని రూపొందించాడని, చాయె పే చర్చ నినాదం అతని బుర్రలో పుట్టిందనే వార్తలూ మనకు పాతవే. ఇపుడు ఆ కిషోర్‌ ప్రధాని నివాసం వీడి నితీష్‌ కుమార్‌ పంచన చేరాడు కనుక మోడీ భక్తులు వుక్రోషం పట్టలేక దానిని ఇప్పుడు వెయ్యి మందితో వ్యతిరేక ప్రచారం చేయించినట్లు ఇటు తిప్పి ప్రచారం చేస్తున్నారు. దాన్ని బిజెపి గ్రహించినప్పటికీ అప్పటికే అందుకోలేనంత దూరం వెళ్లి పోయిందట. ఇలాంటి ప్రచారం చేస్తున్న వారికి చిన్న ప్రశ్న. సరే ఎన్నికల ప్రచారం సమయంలో ఏ పార్టీ అయినా తమకే విజయావకాశాలు వుంటాయని చెబుతుంది. కానీ ఎన్నికలు అయిపోయిన తరువాత బిజెపి నేతలు, వారికి అనుకూలంగా వున్న మీడియా సంస్ధలు ఇచ్చిన ఎగ్జిట్‌ పోల్స్‌ మాటేమిటి? నిజంగా బిజెపి నేతలు జన నాడిని తెలుసుకొని వుండి వుండుంటే ఓట్ల లెక్కింపు సరళి తెలిసిన తరువాత కూడా తమ విజయావకాశాల గురించి చెప్పారంటే దాని అర్ధం ఏమిటి? విజయవాడలోని బిజెపి రాష్ట్ర కార్యాలయం ముందురోజే తమ విజయోత్సవాలకు హాజరు కమ్మని మీడియాకు లేఖ పంపిందంటే నమ్మకం ఏ స్దాయిలో వున్నట్లు ?

The Future of Socialism in the US: An Interview With Kshama Sawant

23 Monday Nov 2015

Posted by in Left politics, USA

≈ Leave a comment

Tags

, ,

By C.J. Polychroniou, Truthout | Interview

      Why is there no socialism in US national politics? This question has haunted historians and political analysts since the German sociologist Werner Sombart raised it more than 100 years ago in an effort to explain an apparent anomaly: The United States was the only nation in the industrial world that did not have an organized labor movement directed toward socialist goals. In fact, socialism itself was regarded by most Americans at the time as a foreign idea, which helped to explain why there was no socialist party functioning on a national level, but instead only sectarian left groups at the local level.

“The socialist vision is an anathema to the establishment.”

Sombart’s explanation for the absence of socialism in the United States as a vital alternative path to the organization of the economy along capitalist principles and values was attributed to capitalism’s own vitality and what he regarded as the love affair that US workers had with the free enterprise system. For all practical intents and purposes, he might have also included anti-intellectualism, as US culture was not hospitable to intellectuals, and socialism could not have been what it was without the influence of the intelligentsia.

In the present day, while socialism has yet to establish firm roots across the United States, new political and social developments may herald more promising things to come for the spread of the socialist vision in US society. Turn-of-the-millennium developments such as the rise of the anti-globalization movement and the emergence of the Occupy movement have both been fueled by late capitalism’s growing tendency to create economic bubbles and to concentrate wealth into fewer and fewer hands. Meanwhile, the appearance of Bernie Sanders on the national political stage and the re-election of Seattle City Council member Kshama Sawant, an avowedly open socialist, are highly important developments for the future of socialism in the United States.

The case of Sawant seems to be of particularly great significance because it shows that political candidates do not have to make ideological compromises in order to get elected. In fact, Sawant’s radical political message ensured her re-election in the state and local elections of November 2015, as she revealed in an exclusive interview with Truthout.

C.J. Polychroniou: Your re-election to the Seattle City Council has to be seen as an even more important step for the advancement of the socialist cause in the United States than your election in 2013, when you ran on a platform advocating a $15-an-hour minimum wage and were of course the first independent socialist elected in a major US city in decades. What was your message to voters this time around?

Kshama Sawant: Well, let me start by saying that the city of Seattle and the state of Washington are home to some of the world’s wealthiest corporations, and there is an economic boom going on here for sometime now. At the same time, however, wealth is highly concentrated, many young people are left behind because of unemployment and the lack of decent jobs paying decent wages and salaries, and the working population and retirees in general are experiencing declining living standards, which is of course the general pattern throughout the country. In addition, we have the most regressive tax system in the nation. So my re-election campaign focused specifically on those issues: affordable housing, funding education and transportation, and progressive taxation.

Tell us specifically about the housing and homeless crisis in Seattle.

Rents in the city of Seattle have been rising faster than in any other major US city. Working people and people of color are being driven out because they cannot afford the high rents. In addition, we have a very serious homeless crisis, which only last year increased by 21 percent. The housing crisis is a real and deep crisis in Seattle, although neither Democrats nor Republicans have been willing to tackle the issue in any meaningful and effective way. They are against both rent controls and raising taxes for the rich.

Obviously, people responded to your concerns about the housing crisis and your message about economic inequality and did so while you ran a campaign as a socialist. Aren’t you the least surprised about this?

Not really. Take for example young people who were very supportive of my re-election campaign. They are aware that they won’t see the middle-class living standards of their parents. So they understood what my message was all about. Same goes about retirees and people of color. My support came precisely from those constituencies that are most directly affected by the inequalities and injustices produced by the capitalist system. My campaign mobilized over 600 volunteers. And I did run, of course, as an open Socialist Alternative candidate.

How were you treated by your opponents and the mainstream media in general?

Naturally, I was attacked by my opponents for being a socialist and the mission of the mainstream media was to discredit me, especially since they did not take us seriously the first time out. The Seattle Times, an establishment newspaper, was particularly vicious towards me. I was also attacked for caring about international issues and not merely local issues. The socialist vision is an anathema to the establishment.

I intend to find out what socialism means for you, but first I would like to have your views on capitalism. For example, you have said that capitalism is not working. Yet, many will rush to challenge this view by pointing out the recent economic “success” of nations like China and India that have moved away from a command economy and, as result, have experienced historically high rates of growth and growing middle classes. Do you question this “fact”?

It is true that capitalism has raised the standard of living in China and India and did so in many Western countries in the past. But we must not forget that the gains under capitalism have been achieved for the most part through class struggles. This is the case about the eight-hour workday, the unionization of workers, social benefits and so on. But capitalism is no longer achieving growth that benefits even slightly the working-class populations. Under finance capitalism, we have bubbles, volatility and chaos. Under finance capitalism, there is a tension between a booming economy and young people.

“Socialism has to start from somewhere. And this is what we are trying to do in Seattle for the United States.”

I believe that capitalism cannot offer a sustainable future. Human needs are simply not in congruence with a capitalist economy, which thrives on the maximization of profit. As for the financialization of the economy, the transition from industrial capitalism was made precisely because the system was no longer sustainable and it needed new profit-making venues. Now, every aspect of society is wrapped around financialization, making the many poor and the few ever richer.

Austerity has emerged as the official economic dogma pretty much throughout the advanced capitalist world. In your view, is austerity a response to sovereign debt and deficits or something more sinister?

Austerity is being imposed by the financial elite and the banksters, who, of course, control much of the political process. It is a means for the capitalists to generate more profits and to rollback working-class gains. It is a rational process, an excuse to sovereign debt and deficits, and I think most people understand that. The problem is that few politicians are willing to speak out on behalf of the people and against the elite.

You were involved in the Occupy movement. What do you consider to be the most important aspect of Occupy?

Occupy brought to the forefront the reality of economic inequality and made it a central component of political debate in the country. Occupy went further than previous resistance movements by naming an enemy: the richest 1%, the financial elite that buys politicians and gets itself bailed out by the government while the rest of us, the 99%, are paying for the costs of the bailouts and getting ripped off by those at the top of the economic pyramid.

However, figuring out a strategy for change requires that we get to the root of the problem of inequality, class and power in society. It requires a deeper understanding of the political economy of capitalism. Working people produce the vast wealth of society, but we only receive a small part of that in wages, while the capitalists extract huge profits from our labor. So the challenge is the re-emergence of the labor movement as a serious force in US society. A labor movement that sees the working people as a central force to change the world and end all forms of oppression and exploitation. So the task is of a double nature: to promote unions, as they are the strongest organizations we have to improve our living standards, and to fight to transform unions. Rebuilding unions as fighting organizations requires, again, building an alternative to the present dominant structure. [It requires] vision and strategy in labor.

What is socialism for you?

Socialism is the vision of a global society that allows a high standard of living in a sustainable manner without oppression and exploitation. Socialism is by definition an international project as it is nearly impossible to be established and thrive in a national setting. A socialist nation in a capitalist sea will result in the deformities that socialism experienced in places like the Soviet Union. So, as socialists, we must always work for the spread of socialism throughout the world and not confine our activities to our own local or national setting.

Are you implying then that the trend toward world socialism is a prerequisite for the realization of the socialist vision?

Yes, because no single country can have all the necessary resources to sustain itself and run a socialist economy. The history of socialism teaches us that capitalist countries will do everything in their power to strangulate a socialist nation. But, obviously, socialism has to start from somewhere. And this is what we are trying to do in Seattle for the United States.

The China model: Lessons for Africa

20 Friday Nov 2015

Posted by in CHINA, Economics, INTERNATIONAL NEWS, Opinion

≈ Leave a comment

Tags

, ,

William Gumede

As China released its 13th Five Year Plan last week, there are key ingredients of China’s model of development, which African countries can definitely learn from.

The Asian dragon has emerged from typical developing country backwardness to the second largest economy in the world within four decades, regularly posting double-digit economic growth rates.

Of course not all of China’s reforms are applicable to African countries. The specific country conditions are different. Furthermore, within China there is not a consensus over what exactly the Chinese developmental ‘model’ is, except over some of the broad outlines. Nevertheless, African countries can benefit richly from studying some of the key Chinese development approaches.

China has done this by a combination of introducing catalytic new policies and institutions, overhauling the structure of the economy, changing the societal distribution of resources, opening access to land and improving human and physical capital.

China made sustaining high economic growth rates as a core pillar of economic policy. African governing parties and leaders since independence appeared ambivalent – others still do – about pushing all out to raise economic rates.

The question should not be about whether to go for growth, but how to make growth inclusive. Inclusive growth is whether economic growth positively affects the widest number of people in a country, not just small elites.

China focused on building a labour-intensive agricultural sector. In developing countries with mass poverty combined with low skills, sustained agricultural growth has a big potential to reduce poverty.

It dismantled the traditional Chinese feudal system, whereby a few families owned the land and an army of poor peasants worked for them for a pittance. The Chinese government distributed land among all rural peasants.

This was different from many examples of the African land redistribution. For example in Zambabwe, land was taken from white farmers and then mostly given to the elite of ruling Zanu-PF leaders, their families and allies.

But also as important, the Chinese government abolished the power of the traditional chiefs and authorities, who had control over land, patronage and the social values. The Chinese set out a program to equalize the status between traditional leaders and authorities and ordinary peasants, setting new common rules of behavior.

In many post-independence African countries, traditional leaders and authorities retained their power over communal land, their ‘subjects’ and traditional culture. They more often than not abused such powers for their own enrichment, leaving the vast majority of Africans living in rural areas into feudal ‘subjects’, living in abject poverty, as well controlling almost every part of their lives, and even who they should vote for.

In return for having untrammeled feudal power, African traditional chiefs and authorities made sure that their ‘subjects’ voted for the ruling party, repressed and isolated critics of the unequal system, accusing them of wanting to be ‘white’, of ‘rejecting’ their own culture and of being ‘agents’ of the colonial or Western powers.

The Chinese also introduced a greater measure of gender equality – than any African liberation movement – opening up education, skills and labour market opportunities for women.

They introduced industrial policies, which emphasized labour-intensive manufacturing aimed for export and linked to the country’s comparative advantage. This created mass jobs, wealth and slashed poverty. For most of the 50 years following independence, African countries remained stuck in exporting raw materials – which create few jobs and wealth only for a select few – without adding any value to them, or beneficiating or leveraging them to create new industrial sectors.

China put an extraordinary emphasis on developing human capital – quality, technical and research skills – given that they have few natural resources. It introduced nine years compulsory education, as well as rolled out preventative primary healthcare programs.

In fact, the government targeted poor households by providing them with assets (land), education and skills, to help them secure opportunities. Furthermore, it dramatically beefed up tertiary education, introducing a mix of artisan, technical and agricultural training institutions and high quality universities – channeling students according to their aptitudes to these different professional streams.

The country accelerated physical ‘capital’, such as infrastructure across the country – rolling out special programs in historically poor areas – linked to industrialization, human capital development and giving the poor access to markets.

China over time managed to make workers across the economy more productive – whether through new education, skills and health.

The Chinese Communist Party also focused on lifting the widest number of Chinese out of poverty, not one ethnic group, region, or political faction; unlike many African independence government, who in spite of the rhetoric to the contrary, often looked after their ‘own’ ethnic group, region or political constituency.

China introduced a reasonabl sense of meritocracy in its political, economic and social system – not favouring one ethnic group, region or constituency. This unleashed the energy of vast numbers of people, who may have opposed the communist political ideology, but who believed if they worked hard enough they would fairly gain opportunities.

China also effectively used fiscal – using governing spending and taxes and monetary – adjusting the money supply and interest rates – policies to stimulate growth, create jobs and maintain economic stability.

During downturns when demand in the economy was low, the Chinese government actively intervened and increased spending, especially on infrastructure, and reduced taxes. The Chinese have been often accused of keeping the country’s currency artificially low, to help its exporters.

China planned development better: their long-term plans were detailed – typically with specific targets, assigning who is accountable for what, and when, and robust monitoring mechanisms.

China, although led by the Chinese Communist Party, has been more pragmatic, less ideological in learning from other development experiences, whether from Japan, its ancient foe, or the US, its more recent adversary.

Some African governments and leaders were either trying to be more Marxist than the Soviet Union; more Maoist then China; or more neo-liberal than the US under Ronald Reagan or the UK under Margaret Thatcher.

Alternatively, some African countries implemented a hotchpotch of so-called ‘African socialism’, or African ‘communalism’, supposedly the ancient way in which Africans conducted economic transactions. Such efforts not surprisingly mostly failed.

China also policed public corruption, mismanagement and waste better than their African independence movement government peers.

http://pambazuka.org/en/category/comment/96034